Ин аз он вобаста аст, ки оё ин як бинои муваққатӣ ё як доимӣ аст
Хонаҳои иловагии интихобшуда: Одатан аз 1 то 3 ошёна, хеле кам аз 4 ошёна.
Дорогунаи сохтори доимӣ пӯлод: одатан аз 3 то 12 ошёна иборат аст. Аз ҷиҳати назариявӣ, он метавонад баландтар бошад, аммо бо назардошти омилҳои иқтисодӣ ва танзими бехатарии сӯхтор, хобгоҳҳои хобгоҳҳо умуман баланд нест.
Мо бо пур кардани маводи гарминигоҳдоранда бо истифодаи деворҳои изолятсияи овозӣ, бо истифода аз деворҳои изолятсияи садо (ба монанди деворҳои сердаромади садамавӣ) мушкилотро самаранок ҳал карда метавонем ва бо истифодаи деворҳои сершумори сершумори сершумор. Таъсири садоқати садои он аз биноҳои хобгоҳи анъанавӣ фарқ надорад.
(1) Пеш аз ҳама, шумо бояд талабот, буҷа ва вақтро шарҳ диҳед.
(2) Тасдиқи он ки қонунҳо ва қоидаҳои маҳаллӣ сохтмони биноҳои болоии пӯлодро иҷозат медиҳанд, тасдиқ кунед.
(3) Мутахассиси лоиҳаи боэътимод ва ботаҷриба пайдо кунед. Мо як дастаи тарроҳии касбӣ ва 20 соли таҷрибаи истеҳсолӣ ва сохтмон дорем, ки метавонанд шуморо бо хидмати ягона таъмин кунанд.
(4) Бо мо муоширати амиқ дошта бошед, то нақшаи ниҳоиро муайян кунед.
(5) шартномаи шартномаро имзо кунед ва истеҳсолро оғоз кунед